Mecz ultimate frisbee może wyglądać chaotycznie — dysk lata, wszyscy biegają, nikt nie sędziuje. A gdzieś między tym wszystkim ktoś przybija piątkę komuś z przeciwnej drużyny. Za tym kryje się i konkretna struktura, i coś więcej — rozkładamy to krok po kroku.
FLIP - TOSS OF TWO DISCS
Przed rozpoczęciem gry kapitanowie obydwu drużyn rozstrzygają losowanie dyskami (tzw. flip) — obaj rzucają dyskiem w górę, a jeden z nich zgaduje czy oba pokażą tę samą stronę ("same") czy dwie różne ("different"). Zwycięzca wybiera jedną z dwóch opcji: stronę boiska, którą będzie bronić, lub czy jego drużyna będzie rzucać czy go odbierać. Przegrany dostaje opcję, której nie wybrał zwycięzca.
ROZPOCZĘCIE GRY (PULL)
Pierwsze, rozpoczynające mecz podanie nazywane jest pullem. Pull jest wykonywany przez drużynę, która będzie rozpoczynać grę w . Podaje zatem dysk do drużyny w rozpoczynającej w i stara się jak najszybciej do niej dobiec, aby uniemożliwić atak na swoją .
GRA W OBRONIE (DEFENSE)
Po i , zawodnicy grający w obronie podbiegają do zawodników grających w ataku z zamiarem przeszkodzenia im w zdobyciu punktu. Krycie zawodników może odbywać się na zasadazie lub .
Krycie nie ogranicza się jedynie do utrudniania drużynie przeprowadzenia dysku przez boisko. Obrońca powinien także „liczyć" zawodnika, którego kryje – na wykonanie podania przewidziane jest 10 sekund. Liczenie powinno się rozpocząć komunikatem „liczę" bądź – z języka angielskiego – stalling z zachowaniem odpowiedniego tempa liczenia (powinno odpowiadać realnemu upływowi 10 sekund). Jeśli nasz przeciwnik uzna, że liczymy zbyt szybko, może zgłosić nam przewinienie fast count. Jeśli natomiast dysk zostanie wyrzucony po upływie 10 sekund, to my możemy zgłosić stall count. Liczenie możemy rozpocząć znajdując się w odległości przynajmniej 3 metrów od zawodnika, którego kryjemy.
Kim jest marker w ultimate frisbee?
Marker to obrońca kryjący bezpośrednio zawodnika trzymającego dysk. W przeciwieństwie do osoby z dyskiem — która musi utrzymywać — marker porusza się swobodnie. Może przemieszczać się wokół rzucającego, próbując zablokować rzut lub pilnować ustalonego wcześniej . Musi jednak zachować od rzucającego i nie może wytrącić mu dysku z ręki.
Musimy przede wszystkim pamiętać, że ultimate to sport bezkontaktowy - unikamy kontaktu fizycznego z przeciwnikiem. Nie możemy także zabiegać drogi innym zawodnikom, aby uniemożliwić im obronę. Walcząc o dysk (np. w powietrzu), także nie dążymy do kontaktu fizycznego z zawodnikiem przeciwniej drużyny. Nie możemy również wytrącić zawodnikowi dysku z ręki.
Strata dysku przez drużynę atakującą może nastąpić w wyniku następujących zdarzeń:
- dysk nie został złapany przy podaniu
- dysk został złapany poza linią boiska
- dysk został zbity przy podaniu przez obronę
- utrata dysku w wyniku przewinienia (np. stall count)
Wtedy drużyna przeciwna wchodzi w posiadane dysku.
GRA W ATAKU (OFFENCE)
Grając w ataku musimy pamiętać o pierwszej, podstawowej kwestii – nie biegamy z dyskiem! Musimy ustanowić i poruszać się jedynie na nodze obrotowej. W ultimate istnieje przewinienie travel, które może zostać zgłoszone, jeśli będziemy poruszać się z dyskiem
Drugą, istotą kwestią dla początkujących graczy ultimate jest spokój. Na oddanie rzutu mamy 10 sekund. na pewno znajdą sposób, żeby zgubić obrońcę i wyjść na pozycję, która pozwoli nam komfortowo wykonać podanie.
ZAKOŃCZENIE GRY
Mecz trwa do momentu, gdy jedna z drużyn zdobędzie 15 punktów lub upłynie regulaminowy czas gry. Po meczu, drużyny spotykają się w tzw. kółku meczowym, aby omówić spotkanie, jego mocne i słabe strony. Każdy mecz, poza wynikiem punktowym, kończy się także oceną – drużyny oceniają się wzajemnie, przyznając punkty drużynie przeciwnej w kategoriach: znajomość zasad i ich użycie w grze, faule i kontakt fizyczny, uczciwość i gra fair, pozytywne nastawienie i samokontrola oraz komunikacja. Wyniki tej oceny są brane pod uwagę w osobnej klasyfikacji.
Czym jest Spirit of the Game?
Spirit of the Game (SOTG) to fundamentalna zasada ultimate frisbee — sport ten rozgrywany jest bez sędziów, a wszyscy zawodnicy sami przestrzegają reguł i rozwiązują spory na boisku. SOTG oznacza, że rywalizacja i chęć wygranej nigdy nie usprawiedliwiają nieuczciwej gry. Po każdym meczu drużyny oceniają się wzajemnie w pięciu kategoriach: znajomość zasad, kontakt fizyczny, uczciwość, nastawienie i komunikacja. To właśnie ten duch fair play sprawia, że ultimate frisbee jest wyjątkowe na tle innych sportów zespołowych.
Oczywiście to tylko zarys przebiegu meczu ultimate frisbee. Taktyki, zagrania i możliwości rozprowadzenia dysku na boisku jest naprawdę sporo – poznanie ich to miesiące (a czasem i lata) treningu i ogrania na turniejach z różnymi przeciwnikami. Opis nie oddaje dynamiki, jaką cechuje się ultimate frisbee – zainteresowanych zapraszamy na trening lub do obejrzenia video z meczu.